W piątek, 8 stycznia zapraszamy na wernisaż wystawy Kuby Woynarowskiego, zamykającej aktualną edycję projektu „Orbis Pictus”.
Termin Stilleben oznacza dosłownie „ciche życie”, ale również – jako jego rewers – „martwą naturę”.
Konstelacja anonimowych obiektów stanowi portret ich właściciela – tak jak to miało miejsce w dawnym malarstwie, gdzie za sprawą barokowego nagromadzenia prostych obrazów budowano wizualne eseje o uprzedmiotowionych ludziach i uczłowieczonych przedmiotach.
Podobnie dzieje się również w przypadku wystawy Kuby Woynarowskiego, obejmującej cykl rysunków, komiksów i obiektów, potraktowanych jako zapis awarii prywatnej „maszyny do mieszkania”.
Sterylna, zgeometryzowana architektura okazuje się jedynie funkcjonalną powłoką skrywającą barokową, organiczną strukturę wykwitów pleśni, kłączy kabli i hydraulicznych splotów. Pojawienie się niebezpieczeństwa w „oswojonej” przestrzeni, wskazuje na umowność wyznaczonego przez człowieka terytorium, stanowiącego zarazem azyl, jak i więzienie.
Albowiem jeśli sami nie znajdziemy w sobie siły, aby zniszczyć zbędną energię – pisał Georges Bataille – nie może zostać ona spożytkowana i – na podobieństwo nie dającego się ujarzmić zwierzęcia – to ona zniszczy nas, padniemy ofiarą nieuchronnej eksplozji.
Kuba Woynarowski / STILLEBEN
Kraków / Floriańska 22
8 I 2010 – 15 I 2010
wernisaż wystawy: 8 I 2010 / godz. 19.30
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
poniedziałek, 4 stycznia 2010
poniedziałek, 7 grudnia 2009
Agnieszka Piksa / DYLATACJE
W ramach kolejnej odsłony projektu "Orbis Pictus" w najbliższy piątek zapraszamy na otwarcie wystawy Agnieszki Piksy "Dylatacje".
W języku nauki termin „dylatacja” występuje najczęściej jako określenie „różnicy w pomiarze upływu czasu, zależnej od prędkości mierniczego oraz grawitacji, jakiej on podlega” lub „szczeliny pomiędzy elementami konstrukcji, znoszącej napięcia i odkształcenia między nimi”.
Pojęcie to – rozumiane szerzej jako „różnica” albo „szczelina” – odnieść można również do sfery narracji wizualnej, szczególnie w sytuacji gdy, wobec oporu materii, zamierzona „kolinearność” słowa i obrazu zostaje zakłócona, stwarzając pole dla powstawania wszelkiego rodzaju „apokryfów i konfabulacji”.
W swej opowieści o „Dylatacjach” Agnieszka Piksa wyraża – wedle własnych słów – „solidarność z koncepcjami: dysfunkcji systemów, czasu nieliniowego, jakości przekazu mimowolnego”.
W poszukiwaniu kolejnych „czarnych dziur” artystka przywołuje Zagadkę Sfinksa, prowokuje spotkanie z hermetyczną substancją języka węgierskiego, wykonuje paradoksalny portret Króla-Słońce, a nawet „model ciemnej materii do układania samemu i badania jej właściwości”.
Wśród swoich inspiracji jednym tchem wymienia rumuńskie hafty ludowe i malownicze niedoskonałości teleskopowych zdjęć kosmosu; chętnie sięga również po techniki: „złej jakości, niskiej rozdzielczości, lewej ręki, okrągłego pędzla, wyliczanki, wycinanki, nibyfilmu, bujdy, dobierania wątku”.
Agnieszka Piksa (1983) studiowała na Wydziale Grafiki ASP w Krakowie (dyplom – 2009) i w Universitate de Arta si Design w Cluj-Napoca. Zajmuje się rysunkiem, realizuje autorskie komiksy, eksperymentuje z językiem; tworzy instalacje oraz „nibyfilmy”. Wystawa „Dylatacje” na którą składają się rysunki i obiekty wykonane przez autorkę w latach 1988 – 2009, jest pierwszą indywidualną prezentacją jej prac.
Agnieszka Piksa / DYLATACJE
Kraków / Floriańska 22
11 XII 2009 – 19 XII 2009
wernisaż wystawy: 11 XII 2009 / godz. 20.00
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
W języku nauki termin „dylatacja” występuje najczęściej jako określenie „różnicy w pomiarze upływu czasu, zależnej od prędkości mierniczego oraz grawitacji, jakiej on podlega” lub „szczeliny pomiędzy elementami konstrukcji, znoszącej napięcia i odkształcenia między nimi”.
Pojęcie to – rozumiane szerzej jako „różnica” albo „szczelina” – odnieść można również do sfery narracji wizualnej, szczególnie w sytuacji gdy, wobec oporu materii, zamierzona „kolinearność” słowa i obrazu zostaje zakłócona, stwarzając pole dla powstawania wszelkiego rodzaju „apokryfów i konfabulacji”.
W swej opowieści o „Dylatacjach” Agnieszka Piksa wyraża – wedle własnych słów – „solidarność z koncepcjami: dysfunkcji systemów, czasu nieliniowego, jakości przekazu mimowolnego”.
W poszukiwaniu kolejnych „czarnych dziur” artystka przywołuje Zagadkę Sfinksa, prowokuje spotkanie z hermetyczną substancją języka węgierskiego, wykonuje paradoksalny portret Króla-Słońce, a nawet „model ciemnej materii do układania samemu i badania jej właściwości”.
Wśród swoich inspiracji jednym tchem wymienia rumuńskie hafty ludowe i malownicze niedoskonałości teleskopowych zdjęć kosmosu; chętnie sięga również po techniki: „złej jakości, niskiej rozdzielczości, lewej ręki, okrągłego pędzla, wyliczanki, wycinanki, nibyfilmu, bujdy, dobierania wątku”.
Agnieszka Piksa (1983) studiowała na Wydziale Grafiki ASP w Krakowie (dyplom – 2009) i w Universitate de Arta si Design w Cluj-Napoca. Zajmuje się rysunkiem, realizuje autorskie komiksy, eksperymentuje z językiem; tworzy instalacje oraz „nibyfilmy”. Wystawa „Dylatacje” na którą składają się rysunki i obiekty wykonane przez autorkę w latach 1988 – 2009, jest pierwszą indywidualną prezentacją jej prac.
Agnieszka Piksa / DYLATACJE
Kraków / Floriańska 22
11 XII 2009 – 19 XII 2009
wernisaż wystawy: 11 XII 2009 / godz. 20.00
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
środa, 2 grudnia 2009
Małgorzata Jabłońska & Piotr Szewczyk / NOWE LEGENDY MIASTA KARLSHAMN
Wszystkich zainteresowanych zapraszamy w najbliższy weekend do uczestnictwa w kolejnej odsłonie "Orbis Pictus". Małgorzata Jabłońska (1976), której wystawa rozpoczyna cykl prezentacji indywidualnych, od czasu debiutu w Galerii Raster wypracowała oryginalną, komiksową formułę wypowiedzi, pozwalającą mówić „o rzeczach poważnych nie zawsze poważnym językiem”. W ten sposób powstały „Nowe legendy miasta Karlshamn". Jako uzupełnienie komiksowego cyklu grafik Małgorzaty Jabłońskiej mamy przyjemność zaprezentować również elementy identyfikacji wizualnej i dokumentację rzeźby autorstwa Piotra Szewczyka (1974). Pełna wersja projektu, zrealizowana wspólnie przez Jabłońską i Szewczyka, zaprezentowana została po raz pierwszy w 2008 roku w ramach wystawy „Grannar/Sąsiedzi", organizowanej przez szwedzką kuratorkę Torun Ekstrand. Szczegółowe informacje dostępne na stronie: www.jablonska.info Zachęcamy również do udziału w towarzyszącym wystawie spotkaniu "Comics for white cubes? Nowe przestrzenie polskiego komiksu" z udziałem Małgorzaty Jabłońskiej, Michała Słomki, Darka Vasiny i Kuby Woynarowskiego. Celem dyskusji będzie wypracowanie – w odniesieniu do realiów polskiej sztuki współczesnej – nowej, możliwie szerokiej perspektywy postrzegania medium komiksu przy równoczesnym odrzuceniu towarzyszących zazwyczaj jego recepcji popkulturowych stereotypów. W ramach spotkania dokonana zostanie również prezentacja kalendarza "Ligatury" - nowego projektu Centrali (Central Europe Comics Art). Więcej o tym przedsięwzięciu możecie przeczytać bezpośrednio na stronie www.centrala.org.pl
niedziela, 11 października 2009
Orbis Pictus - o projekcie
Długofalowy projekt „Orbis Pictus” stanowi propozycję wpisania komiksowej tradycji w szerszy – niż to zostało przyjęte w naszym kraju – kontekst historyczny i estetyczny, jak również próbę odpowiedzi na pytanie o możliwości rehabilitacji (a może – recyklingu?) tego medium na gruncie aktualnej polskiej sztuki, zarówno w praktyce artystycznej, jak i kuratorskiej.
Dlaczego „rehabilitacja”, a nie „nobilitacja”?
Warto przypomnieć, że pierwsze graficzne opowieści Williama Hogartha, Rodolphe'a Töpffera i Gustave'a Doré bynajmniej nie miały „brukowego” charakteru; co więcej – niepozbawione one były pierwiastków konceptualnych, które w pełni uwidoczniły się w działaniach XIX-wiecznego proto-dadaistycznego ruchu Sztuk Niezbornych, powołanego przez komiksowych rysowników i ilustratorów. Także w obrębie Wielkiej Awangardy odnajdziemy przykłady „wizualnych esejów” i „graficznych powieści” (autorstwa m.in. El Lissitzky'ego, Maxa Ernsta, Fransa Masereela i Pabla Picassa). Za kontynuację tej tradycji można uznać „story-arty” realizowane przez twórców związanych z nurtem konceptualnym (John Baldessari, Peter Hutchinson, Duane Michals). Do komiksowej formuły odwołują się też takie gwiazdy współczesnej sztuki jak Raymond Pettibon, Dan Perjovschi i Wilhelm Sasnal. Również w Polsce „komiks awangardowy” ma długą tradycję – by wspomnieć choćby dokonania Franciszki Themerson, Sławomira Mrożka czy Henryka Tomaszewskiego.
„Orbis Pictus” to jednak nie tylko próba nowego spojrzenia na historie komiksu, ale także przekrojowa prezentacja „komiksowego” trendu w intermedialnych działaniach artystów młodej generacji. Obok cyklu wystaw, wykładów i dyskusji, ważny element projektu stanowią cykliczne eksperymentalne warsztaty „Niepodległość komiksów”, których pierwsza edycja odbyła się w kwietniu 2009 na krakowskiej ASP.
Tytuł „Orbis Pictus” przywołuje postać XVII-wiecznego uczonego Jana Amosa Komeńskiego, autora nowatorskiego podręcznika dla dzieci, stworzonego w oparciu o oryginalny język (łączący – na równych prawach – słowo i obraz), za sprawą którego jego „Orbis Sensualium Pictus” (1658) stanowi swoistą „instrukcję obsługi świata" dla początkujących. Łaciński tytuł dzieła, oznaczający „świat odczuwany/odbierany w obrazach" mógłby posłużyć również jako metaforyczne określenie sztuki „wizualnych esejów", jaką niewątpliwie jest – w swych najciekawszych przejawach – współczesny komiks.
Dlaczego „rehabilitacja”, a nie „nobilitacja”?
Warto przypomnieć, że pierwsze graficzne opowieści Williama Hogartha, Rodolphe'a Töpffera i Gustave'a Doré bynajmniej nie miały „brukowego” charakteru; co więcej – niepozbawione one były pierwiastków konceptualnych, które w pełni uwidoczniły się w działaniach XIX-wiecznego proto-dadaistycznego ruchu Sztuk Niezbornych, powołanego przez komiksowych rysowników i ilustratorów. Także w obrębie Wielkiej Awangardy odnajdziemy przykłady „wizualnych esejów” i „graficznych powieści” (autorstwa m.in. El Lissitzky'ego, Maxa Ernsta, Fransa Masereela i Pabla Picassa). Za kontynuację tej tradycji można uznać „story-arty” realizowane przez twórców związanych z nurtem konceptualnym (John Baldessari, Peter Hutchinson, Duane Michals). Do komiksowej formuły odwołują się też takie gwiazdy współczesnej sztuki jak Raymond Pettibon, Dan Perjovschi i Wilhelm Sasnal. Również w Polsce „komiks awangardowy” ma długą tradycję – by wspomnieć choćby dokonania Franciszki Themerson, Sławomira Mrożka czy Henryka Tomaszewskiego.
„Orbis Pictus” to jednak nie tylko próba nowego spojrzenia na historie komiksu, ale także przekrojowa prezentacja „komiksowego” trendu w intermedialnych działaniach artystów młodej generacji. Obok cyklu wystaw, wykładów i dyskusji, ważny element projektu stanowią cykliczne eksperymentalne warsztaty „Niepodległość komiksów”, których pierwsza edycja odbyła się w kwietniu 2009 na krakowskiej ASP.
Tytuł „Orbis Pictus” przywołuje postać XVII-wiecznego uczonego Jana Amosa Komeńskiego, autora nowatorskiego podręcznika dla dzieci, stworzonego w oparciu o oryginalny język (łączący – na równych prawach – słowo i obraz), za sprawą którego jego „Orbis Sensualium Pictus” (1658) stanowi swoistą „instrukcję obsługi świata" dla początkujących. Łaciński tytuł dzieła, oznaczający „świat odczuwany/odbierany w obrazach" mógłby posłużyć również jako metaforyczne określenie sztuki „wizualnych esejów", jaką niewątpliwie jest – w swych najciekawszych przejawach – współczesny komiks.
rozkład jazdy
ORBIS PICTUS
Kraków / ul. Floriańska 22, I p.
listopad 2009 – styczeń 2010
20 XI 2009 – 30 XI 2009
LITERATURA
Julian Antonisz / Maciej Chorąży / ersatz / Kaja Gliwa / Justyna Gryglewicz / Małgorzata Jabłońska / Mikołaj Moskal / Paweł Olszczyński / Agnieszka Piksa / Paulina Sadowska / Sławomir Shuty / Maciej Sieńczyk / Katarzyna Skrobiszewska / Darek Vasina / Kuba Woynarowski
wernisaż wystawy: 20 XI 2009 / godz. 20.00
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
21 XI 2009 / godz. 16.00
STORY ART: KOMIKS JAKO MEDIUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ
wykład Kuby Woynarowskiego
4 XII 2009 – 8 XII 2009
Małgorzata Jabłońska & Piotr Szewczyk / NOWE LEGENDY MIASTA KARLSHAMN
wernisaż wystawy: 4 XII 2009 / godz. 20.00
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
5 XII 2009 / godz. 16.00
COMICS FOR WHITE CUBES? NOWE PRZESTRZENIE POLSKIEGO KOMIKSU
dyskusja z udziałem Małgorzaty Jabłońskiej, Michała Słomki i Darka Vasiny
prowadzenie: Kuba Woynarowski
11 XII 2009 – 19 XII 2009
Agnieszka Piksa / DYLATACJE
wernisaż wystawy: 11 XII 2009 / godz. 20.00
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
8 I 2010 – 15 I 2010
Kuba Woynarowski / STILLEBEN
wernisaż wystawy: 8 I 2010 / godz. 19.30
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
kurator projektu: Kuba Woynarowski
współpraca: Anna Borejczuk
design: Kuba Skoczek
Kraków / ul. Floriańska 22, I p.
listopad 2009 – styczeń 2010
20 XI 2009 – 30 XI 2009
LITERATURA
Julian Antonisz / Maciej Chorąży / ersatz / Kaja Gliwa / Justyna Gryglewicz / Małgorzata Jabłońska / Mikołaj Moskal / Paweł Olszczyński / Agnieszka Piksa / Paulina Sadowska / Sławomir Shuty / Maciej Sieńczyk / Katarzyna Skrobiszewska / Darek Vasina / Kuba Woynarowski
wernisaż wystawy: 20 XI 2009 / godz. 20.00
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
21 XI 2009 / godz. 16.00
STORY ART: KOMIKS JAKO MEDIUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ
wykład Kuby Woynarowskiego
4 XII 2009 – 8 XII 2009
Małgorzata Jabłońska & Piotr Szewczyk / NOWE LEGENDY MIASTA KARLSHAMN
wernisaż wystawy: 4 XII 2009 / godz. 20.00
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
5 XII 2009 / godz. 16.00
COMICS FOR WHITE CUBES? NOWE PRZESTRZENIE POLSKIEGO KOMIKSU
dyskusja z udziałem Małgorzaty Jabłońskiej, Michała Słomki i Darka Vasiny
prowadzenie: Kuba Woynarowski
11 XII 2009 – 19 XII 2009
Agnieszka Piksa / DYLATACJE
wernisaż wystawy: 11 XII 2009 / godz. 20.00
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
8 I 2010 – 15 I 2010
Kuba Woynarowski / STILLEBEN
wernisaż wystawy: 8 I 2010 / godz. 19.30
wystawa czynna codzienne w godzinach 16.00 – 19.00
kurator projektu: Kuba Woynarowski
współpraca: Anna Borejczuk
design: Kuba Skoczek
Subskrybuj:
Posty (Atom)
